Thanks Techblog.gr for the google wave invitation

εδώ και κάποιους μήνες επισκέπτομαι τον δικτυακό τόπο Techblog.gr

Πρόκειται για ένα πολύ ενημερωμένο site για προϊόντα τεχνολογίας με αναλυτικά – κατανοητά άρθρα και ειδήσεις για τα προϊόντα. Είχα σκοπό να γράψω για αυτό το site αλλά το κάνω εδώ και τώρα χάρη στη γενναιοδωρία του να μου προσφέρει μια πρόσκληση για το google wave
Ταυτόχρονα έχω και μια πρόσκληση (από τη στιγμή της εγγραφής) να προσφέρω σε κάποιο φίλο. Οπότε αν κάποιος θέλει... ο πρώτος δηλαδή που θα εκδηλώσει ενδιαφέρον από τους φίλους του blog, θα του την προωθήσω.

Και πάλι Techblog (Κώστα) ευχαριστώ

Ντέρμπι

Ένα γεμάτο Σαββατοκύριακο έρχεται με σκληρές αναμετρήσεις...
Ολυμπιακός – Παναθηναικός σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ
Μπακογιάννη – Σαμαράς... no further comments

Αυτό που με ενδιαφέρει είναι “El Classico”
Οι merngues πατάνε πόδι στην Καταλονία και θα γίνει χαμός μιας και η απόσταση στη βαθμολογία είναι μικρή.

Εντάξει έχει και ράλλυ πάλαδιο but who cares

Κοκκινομαχία

Τρεις ώρες πριν την μάχη γιγάντων. Liverpool VS Manchester. Ο εκατονταετής πόλεμος όπως τον χαρακτήρισαν μετά 1995 θα συνεχιστεί σήμερα στο Αnfield. Η κόντρα των δύο ομάδων κρατά περίπου από το 1895 ενώ για πολλούς εκφράζει και τον ευγενή ανταγωνισμό, μεταξύ δύο σημαντικών πόλεων για τη Μεγ. Βρετανία. Απόδειξη του παραπάνω είναι η αλησμόνητη κόντρα την εποχή την βιομηχανικής ανάπτυξης στην Ευρώπη. Μεγάλο λιμάνι το Liverpool, πόλη γεμάτη φάμπρικες το Manchester . Από τα back yards και τις φτωχογειτονιές των δύο πόλεων μεγάλωναν και τροφοδοτούσαν τις ποδοσφαιρικές ακαδημίες παιδιά οικογενειών που δούλευαν σκληρά στα εργοστάσια και στο λιμάνι. Παιδιά... και γονείς που είχαν πάντα διέξοδο το ποδόσφαιρο... αν και για τους Βρετανούς ειδικά αποτελεί μέρος του πολιτισμού τους.

Ήταν πάντα δύο ομάδες οι οποίες αντιπροσώπευαν ή και αποτελούσαν την απευθείας αντιπαράθεση της λαϊκής τάξης της Βρετανίας κόντρα στις υπόλοιπες – ανώτερες διαβαθμίσεις της ταξικής κοινωνίας του νησιού... με εξαιρετικά αποτελέσματα κόντρα στους δεύτερους εκείνα τα χρόνια.

Από τότε μέχρι σήμερα βέβαια άλλαξαν πολλά με κύριο χαρακτηριστικό την παγκοσμιοποίηση. Τα παιδιά που είναι γέννημα θρέμμα των φτωχογειτονιών των δύο ομάδων είναι πλέον μετρημένα στα δάχτυλα του ενός χεριού, ενώ τα λεφτά πίσω από τις ομάδες προέρχονται από εξωβρετανικές πηγές.

Το σημερινό ντέρμπι θα είναι έτσι και αλλιώς πιο... μουδιασμένο μιας και η Liverpool έχει την χειρότερο μέχρι στιγμής ξεκίνημα εδώ και χρόνια, ενώ δεν θα έχει στις υπηρεσίες της και τα δύο μεγάλα αστέρια της, τον Torres και τον Gerard (ούτε τον Κυριάκο για τον οποίο χαίρομαι πραγματικά που παίζει στη Liverpool αν και δεν υποστηρίζω την ομάδα). Από την άλλη ο sir Alex ψάχνει να βρει λύσεις στην μετά Rolando εποχή ενώ οι Berbadof και Rooney θα κληθούν να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά στο λιμάνι... τέλεια συστατικά λοιπόν για ένα (φυσικά και δεν θα είναι μουδιασμένο) εξαιρετικό παιχνίδι που αρχίζει σε λίγο...

Α μη ξεχάσω... υπάρχει ένας ακόμα λόγος... Η high συνοικία του Λονδίνου (Chelsea) με τα ρώσικα λεφτά ξέφυγε εχτές στη βαθμολογία (μαδώντας φύλλο φύλλο το κόκκινο ρόδο της Blackburn)

“Η πάλη των τάξεων ξεκίνησε”

Last betting orders pleaseeeee

R.A.C.

Η βρετανική ρώσικη ρουλέτα των ράλλυ όπου τα πάντα μπορούν να συμβούν... και έχουν συμβεί quite enough στο παρελθόν... είναι προ των πυλών και φέτος.

Είχε αρκετά χρόνια να κριθεί το πρωτάθλημα στον τελευταίο αγώνα με ίσες πιθανότητες για τους διεκδικητές. Μικκο και Seb θα κονταροχτυπηθούν στις λάσπες της Ουαλίας όπως οι knights.

Ο αγώνας εδώ και αρκετά χρόνια λέγετε rally of wales ή rally GB.. για τους παλιούς όμως θα είναι πάντα το R.A.C. Θα είναι ο αγώνας που το ένα σκέλος ήταν στα midlands, το άλλο στην Ουαλία, το τρίτο στο Northwest και το τέταρτο στη Σκοτία. Σε όλο το νησί δηλαδή...

Είχα την τύχη και την ευχαρίστηση να παρακολουθήσω στο παρελθόν 4 φορές τον αγώνα. Η πρώτη μου μάλιστα ήταν το 1994... χρονιά που ο μέγας Colin κέρδισε το RAC αλλά και αγώνα του WRC... χρόνια μετά τα 70's και τον Roger Clark. Η πρώτη αυτή φορά δεν ξεχνιέται με τίποτα. Είχα φτάσει στο νησί Οκτώβριο και το πρώτο που έκανα με το που πάτησα το πόδι μου εκεί, ήταν να ψάχνω παρέα για να πάμε έστω σε μια ειδική του R.A.C. Η λυτρωτική παρέα άκουγε στο “mini club” του οποίου (club) έγινα αμέσως μέλος, μόνο και μόνο επειδή θα διοργάνωναν εκδρομή στο τρίτο σκέλος του R.A.C.

Φιουυυυυυ η αρχή είχε γίνει. Όταν πλησίαζαν οι μέρες του αγώνα το 1994 η αγωνία κορυφωνόταν... Το πρωτάθλημα τότε το διεκδικούσε ο Didier Auriol με σχετική βαθμολογική άνεση. Όμως τα βρετανικά δάση και οι mickey mouse stages στα πάρκα δεν χαρίζονται ποτέ και σε κανέναν. Είναι μάλιστα γνωστό το ρητό...: “You can not win the event in mickey mouse stages... you can only loose it” Έτσι – σχεδόν - έπαθε και ο Didier που έκανε μπούκα πριν από το κλασικό water splash και αλλήθώρισε τη Celica.

Εγώ στο μεταξύ, επειδή δεν θα πήγαινα στα άλλα σκέλη πλην του 3ου είχα αναπτύξει πολύ στενές σχέσεις με τη Sally... το κορίτσι της διπλανής πόρτας, που είχε TV, πληρωμένο license ωραίο πρόσωπο, ωραίες αναλογίες κλπ κλπ... Κάθε βράδυ στις 9 της χτύπαγα την πόρτα, έβαζε BBC 2 και βλέπαμε μαζί το rally report της ημέρας. Επίσης της άρεσε η φωτογραφία οπότε η κουβέντα επεκτεινόταν και σε άλλα θέματα...

... Πριν ο νους σας πάει στο πονηρό (που καλά θα κάνει δηλαδή) έφτασε η μέρα που θα πηγαίναμε με το mini club στις ειδικές. Είχαν το όνομα Kielder και Grizedale. Πανέμορφα δάση με στριφτερές λασπωμένες διαδρομές, ειδικάρες που η μερέντα (παχιά γλιστερή λάσπη) τις κάνουν αντρικές, τεχνικές και φυσικά γρήγορες. Είχε νυχτώσει ( στο νησί το φθινόπωρο νυχτώνει από το μεσημέρι) και ευτυχώς που οι φίλοι του mini club μου είχαν δώσει οδηγίες. Γαλότσες, ξηρά τροφή ΚΑΙ φακό... ότι παίρνουμε και στο Ακρόπολης δηλαδή (χεχεχε). Αφού περάσανε τα ανοιχτήρια (κάτι 3λιτρα βαρυφορτωμένα trooper και pajero της οδικής βοήθειας R.A.C.) πέρασαν οι πλοηγοί των ομάδων (τότε πρωτο εμφανιζόντουσαν τα gravel crews) έφτασε και η ώρα του πρώτου αυτοκινήτου... ήταν αν θυμάμαι καλά ο Juha με την ολοκαίνουργια celica GT4 σε αντικατάσταση της Carlos sainz limited edition (που όμως συνέχιζε ο Didier). Ποτέ μα ποτέ δεν θα ξεχάσω τον ήχο μέσα στην υγρασιασμένη νυχτερινή ατμόσφαιρα όπου τα δέντρα του δάσους λειτουργούσαν σαν ηχείο. Ανατριχιάζω 15 χρόνια μετά ενθυμούμενος αυτό τον διαπεραστικό ήχο της celica. Ο ήχος έγινε τρομακτικός όταν πέρασε το δεύτερο αυτοκίνητο. Το κλασικό μπλε Subaru με τον τόσο χαρακτηριστικό – τρομακτικό, μέσα στη νύχτα και το δάσος, ΗΧΟ του boxer κινητήρα. Θυμάμαι ότι η γη έτρεμε (αλήθεια το λέω) στο πέρασμα του Colin. Ήταν με το μάτι γρηγορότερος από τον προηγούμενο, ενώ μέσα στο σκοτάδι έλαμπαν οι δισκόπλακες που τις είχε πυρακτώσει από το left foot braking. Οποιοδήποτε άλλο πέρασμα δεν είχε καμία σχέση με το πέρασμα του Colin... Το κρύο όσο πέρναγε η νύχτα όλο και δυνάμωνε ενώ το τυπικό drizzle έκανε γραφική την εξόρμηση μου στο βρετανικό δάσος. Μετά τα Gr. A (δεν είχαν εμφανιστεί ακόμα τα WRC) ξεκίνησαν τα Ν και το ενδιαφέρον μειώθηκε μιας και τα escort δεν είχαν τελειωμό.

Κάπως έτσι θυμάμαι το πρώτο μου R.A.C... μνήμες που κάθε χρόνο όταν διεξάγεται ο αγώνας στη Βρετανία έρχονται στο μυαλό μου με μεγάλη νοσταλγία... Βλέποντας τις φωτογραφίες και τα πλάνα της TV - είτε βροχερά είτε με αυτό το τυπικό βρετανικό πλάγιο γλυκό φως (αν τύχει και δεν βρέχει) – σκέφτομαι ότι πρέπει να ξαναπάω, να ξαναζήσω και να ξαναθύμηθώ τη μαγεία των αγώνων ράλλυ και των βρετανικών highlands.

Πριν όμως πάω για 5η φορά εκεί, πρέπει να πάω για 1η φορά Φινλανδία... Έτσι δεν είναι Λουκά?

άνοιγμα στη θάλασσα

Δεν πίστευα στα αυτιά μου όταν άκουσα ότι από τις πρώτες “προσεγγίσεις” του νέου πρωθυπουργού, ήταν να γίνει η Αθήνα... Βαρκελώνη.

Γνωρίζετε την αγάπη μου για την πρωτεύουσα της Καταλονίας. Μάλιστα σε πολλές κατ' ιδίαν συζητήσεις έχω εκφράσει το παράπονο “γιατί όχι και εμείς... δεν έχουμε τίποτα να ζηλέψουμε”. Θάλασσα,μεγάλη ακτογραμμή κλπ. Ότι πρέπει για μεγάλους ποδηλατοδρόμους, πάρκα κλπ...

Είναι πραγματικό κρίμα να περπατάς στο κομμάτι από το ΣΕΦ μέχρι το Φλοίσβο και να μυρίζεις συνέχεια τη βρωμιά και να κάνεις σλάλομ από τα αρούρια.

Εύχομαι πραγματικά το σχέδιο του Γιώργου να μην πέσει επάνω στα γνωστά γρανάζια της διαπλοκής και κάποια στιγμή να κάνω περίπατο με τους φίλους μου όπως ακριβώς κάνουμε (με κάποιους) στη Βαρκελώνη... ήρθε η ώρα να κοιτάξουμε προς τη Θάλασσα.

i- κάλπη

Σαν βγεις στο πηγαιμό για την κάλπη να εύχεσαι να είναι φορτισμένο καλά το i-pod
Γεμάτο από GB τραγουδιών, γεμάτο με τη δισκογραφία των Stavento… και να θυμάσαι

«Μη κάνεις το χατίρι
σε αυτούς που θέλουνε να πιουν
του κόσμου όλη τη γύρη»

καλό βόλι

Τι έχει μείνει...?